Het Leifruit

De tuinmuren en de oranjerie van Berbice zijn belangrijke ijkpunten in de Nederlandse tuingeschiedenis Aan het einde van de 17e eeuw zijn de experimentele tuinmuren speciaal gebouwd voor de kweek van bijzonder leifruit. Als onderdeel van de restauratie van de gehele buitenplaats is daarom gekozen voor het terug brengen van het leifruit uit de tijd van Pieter de la Court van der Voort.

Van de verschillende experimentele fruitmuren op Berbice zijn in 2015 pas twee muren geschikt om weer met leifruit te beplanten. De beide lange achterover hellende muren ter weerszijde van de rozentuin zullen nog gerestaureerd moeten worden. Naast de oranjerie is bij de gerestaureerde voorover hellende muur het leifruit al weer in opbouw. De muur is als enige fruitmuur op Berbice gestukt. Hier wordt al een klein beetje zichtbaar hoe de komende jaren door beredeneerde snoeitechnieken verschillende peren, druiven en een vijg hun definitieve vorm gaan krijgen. Daar zullen ook als eerste de houten spalieren worden gemonteerd waar het leifruit aan vast zal worden gebonden.

In de rozentuin zijn een aantal opkweek vakken aangelegd, waar de kleine boompjes worden voorbereid op hun toekomstige vorm en standplaats. Deze kraamkamer voor het leifruit is tijdelijk, als de boompjes groter zijn zullen hier de rozen weer terugkeren. Sommige boompjes hebben een naamstrookje waar niet de soortnaam op staat, maar de naam van de vrijwilliger m/v die dit boompje onder zijn/haar hoede heeft.

Bij de alleen staande retranchementmuur in het parkbos, vanouds de perziken muur genoemd, is de eerste perzikboom teruggekeerd en staat een mooi voorbeeld van een leipeer. Een nieuwe haag van klein fruit zal daar de scheiding vormen tussen de toekomstige moestuin en het muurfruit. Met de terugkeer van het leifruit zal de bezoeker zich een beter beeld kunnen vormen van het leven op de buitenplaats in vroeger tijden.