Fruitmuren

Met de fruitmuren rond de rozentuin en de mur à retranchements bij de voormalige boomgaard experimenteerde vroegere bewoner Pieter de la Court van der Voort (1664-1739) met het kweken van leifruit. Hij bouwde tussen 1688 en 1716 vier experimentele fruitmuren met verschillende oriëntaties en hellingshoeken om te zoeken naar mogelijkheden om de oogsttijd van het fruit te verruimen. Hij gebruikte deze muren om exotische en bijzondere leifruitrassen te kweken die anders “in de open lucht geplant, bij ons bezwaarlijk rijpe vrugten geeven of anderszints onvolmaakt worden”. Hij heeft met de vroege eind 17de-eeuwse experimentele fruitmuren van Berbice een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van de fruitmuren in Nederland. Zijn bevindingen heeft hij beschreven in zijn boek uit 1737.

De Oranjerie en de door oude fruitmuren ommuurde voormalige moestuin vormen een uniek ensemble in de oorspronkelijk 17de-eeuwse vroeg 18de-eeuwse tuinaanleg van deze buitenplaats. Zelfs vanuit Engeland kwamen geïnteresseerden in de 18de eeuw speciaal naar Berbice om de muren met het leifruit te bekijken. Het is de enige plek in Nederland met zoveel verschillende experimentele fruitmuren. Samen met Marlot in Den Haag zijn dit de oudste fruitmuren van Nederland.

Er zijn plannen voor een gefaseerd herstel van de muren en een herplant van het leifruit. Een groep vrijwilligers is in 2012 gestart met het terugbrengen van het leifruit om de muren weer hun oorspronkelijke bestemming te geven. We beginnen met de muur rechts van de oranjerie, die recent gerestaureerd is.

Een gedachte over “Fruitmuren

  1. Pingback: Storm op Berbice | Buitenplaats Berbice

Reacties plaatsen niet mogelijk.